U ula habitshëm n’divan hafëz
T’këtij hani t’quejtun dynja
Rahat s’m’u ba shpirti hafëz
Gat s’mujta me nejt n’ta
Nisa me u sillë përreth hafëz
Me lyp ven pushim
Ku muj me e pushue shpirtin
E eun për amshim
N’asnji minder s’un zuna ven hafëz
Rand m’vijka n’ta me u ulë
Zengjinllëku për sy asht hosh ama
Për zemrën tem nuk ka kanë kurrë
Kur perdet e ashkut m’u çelen hafëz
Dhe e pashë atë ftyrë nur
N’atë dakik e kuptova që
Nasip kenka n’poste t’mallit m’u ulë
N’poste t’mallit t’jarit hafëz
Ulet Vahidja dhe ngreh tespih
Me lot lanë duanë për vusllat
Me Atë dhe t’dashtunit e Tij
