Intervistoi: Fatijona Bajraj
Biografia e të intervistuarit:
Artist,poet krijues me vlera poetike kombëtare. autor i disa vëllimeve arti e kulture në poezi, si dhe nga publicistika, tregime, artdashës një jetë kushtuar çështjeve dhe trashëgimisë kulturore bashkeveprues i aktivitetit politik për çlirimin të Kosovës ndër vite deri në çlirimin e sajë. Në fushën e krijimtarisë së tij është vlerësuar me mirënjohje në konkurse të ndryshme si mbrenda Kosovës si dhe poet i mirënjohur në kombin Shqiptar dhe Ndërkombëtar dhe si tekst shkrues të këngëve folklorike dhe lirikave. Autor i shumë librave me poezi dhe bashkëautor të 4-tër librave të Festivalit poetik Internacional Shqiptar”që organizon Shoqata Kulturore Artistike”Jehona Shqiptare”Tiranë dhe shumë antologjive kombëtare. Pjesëmarrësh në shumë revista virtual e reali si dhe pjesëmarrë në disa enciklopedi poetike. Ku për këto është vlerësuar me çmime prestigjoze dhe mirënjohje artistike poetike Kombëtare. Lindur dhe banues në Dardani Kosovë. (Nga Shoqata Kulturore Artistike Jehona Shqiptare ku është dhe anëtar nderi i sajë).
Enver Osman Sahiti lindi më 11.08.1960, në fshatin Budrikë e Epërme nga prindërit: babai Osmani dhe nëna Hafize. Shkollën fillore katër klasëshe e kreu në vendlindje, ndërsa tetëvjeçaren në shkollën fillore në Radivojc. Shkollën e mesme e kreu në Viti, Gjimnazin –drejtimi gjuhësor. Pas gjimnazit, Enveri u regjistrua në Universitetin e Prishtinës dhe studioi për ekonomi, drejtimi financiar. Rrjedh nga një familje me traditë dhe me një gjendje ekonomiko-sociale mesatare, sepse e vetmja veprimtari e familjes dhe e shumicës ishte bujqësia dhe blegëtoria. Enveri si i vogël u rrit në bashkësi familjare numerikisht me shumë anëtarë dhe shtëpia ishte e mbushur me shumë fëmijë. Fati deshi që u edukua dhe u frymëzua nga edukata e familjes, sepse u rrit me tradita pasi që aty ekzistonte oda e gjyshit, në emër të asaj kohe e cila ishte Oda e Agës Feriz. Aty vinin njerëz për halle të ndryshme dhe pati fatin që të dëgjonte biseda burrash, histori për luftërat, për kreshnikët e maleve te asaj ane në përgjithësi e të Karadakut dhe Anamoravës në veçanti, sepse Karadaku në çdo periudhë historike kishte edhe burra trima dhe heronj të kombit. Edhe Enveri është nip Karadaku dhe më konkretisht nip i Mustafë Haxha e Fazli Daut Haxha, që të dy ishin burra me nam në atë nahi dhe pasardhës të Metush Haxhës, basgkëluftëtarit krah për krah I Heroit Kombëtar Idriz Seferit. Si i ri, nga shkolla e mesme Enveri kishte prirje edhe në të shkruar dhe që atëherë kishte shkruar disa vargje, të cilat I ka përfshirë tani në përmbledhjen e parë me titullin “JETA SI VALË DETI”. Nuk mbetet me kaq, sepse Enveri vazhdon të shkruajë dhe pas përmbledhjës së pari i kmpletoi dhe botoi edhe dy vëllime të tjera “Gurët e Vendlindjës”dhe “Plagë e portës së lashtë” të cilat së bashku dhe një monografi kushtuar ikonës së Anamoravës Merita Sahiti të titulluar “Dy dekada këngë”ku tëcilat më 11 Gusht 2021 mu për ditëlindjen e autorit dolën nga shtypi . Dhe tani ka perfundoua-botua dorëshktimin për permbledhjen e radhës me poezi të titulluar “Drithërimë Jete”më 2024 si dhe përmbledhja e fundit më 2025 “Lotët mbi buqetë”. Dhe tani posa ka dorezua në Print Press për botim përmblrdhjen e shtata me radhë “ Libri i Harruar” Shpresojmë që të vazhdojë me përmbledhje të tjera për të cilat do jemi të informuar përherë me kohë.
F.Bajraj: Na flisni pak për fillet e karrierës suaj, kur keni filluar të merreni pikërisht me këtë letërsi? Pse bash proza/poezia/përkthimi?
E.Sahiti: Letërsia për mua nuk ka qenë zgjedhje e vetëdijshme, por një nevojë e brendshme. Kam filluar të shkruaj herët,si nxënës I shkollës fillore edhe asaj të mesme, fillimisht si mënyrë për të kuptuar veten dhe realitetin përreth. Poezia u bë forma më e natyrshme e shprehjes, sepse më lejonte të thosha shumë me pak fjalë dhe të ruaja ndjeshmërinë pa e komprometuar të vërtetën. Me kalimin e kohës, shkrimi u kthye nga nevojë personale në përgjegjësi krijuese.
F.Bajraj: A mendoni që e keni arritur kulmin e karrierës suaj?
E.Sahiti: Jo. Nuk besoj në “kulm” si stacion përfundimtar në letërsi. Çdo libër, çdo tekst është vetëm një etapë. Përderisa kam çfarë të them dhe sa kohë e ndiej peshën e fjalës, e konsideroj veten ende në rrugëtim.
F.Bajraj: A kujtoni ndonjë kohë kur mendoni se keni dështuar në këtë fushë?
E.Sahiti: Po, ka pasur periudha heshtjeje, dyshimi dhe refuzimi – por nuk i shoh si dështime. Janë pjesë e domosdoshme e rritjes krijuese. Në fakt, ato momente më kanë mësuar më shumë se sukseset e shpejta.
F.Bajraj: Sa e keni pas të vështirë dhe sfiduese të jeni këtu ku jeni sot?
E.Sahiti: Shumë. Letërsia në hapësirën tonë shpesh kërkon durim, këmbëngulje dhe sakrificë. Mungesa e mbështetjes institucionale, keqkuptimi i rolit të shkrimtarit dhe presioni i realitetit e bëjnë këtë rrugë të vështirë, por jo të pamundur.
F.Bajraj: Me çka merreni jashtë kësaj, keni ndonjë profesion tjetër?
E.Sahiti: Si shumë shkrimtarë këtu, edhe unë kam pasur angazhime të tjera për të siguruar jetesën.Jam ekonomist me profrsion i studimeve 1980 1984. Letërsia rrallë mjafton financiarisht, por ajo mbetet boshti rreth të cilit rrotullohet gjithçka tjetër.
F.Bajraj: A do të ju shohim mbase në një të ardhme të afërt në ndonjë fushë krejtësisht tjetër?
E.Sahiti: Nuk e përjashtoj asgjë, por fjala e shkruar do të mbetet gjithmonë thelbi im. Edhe nëse shfaqem në forma të tjera shprehjeje, ato do të lidhen me mendimin kritik, kulturën ose artin.
F.Bajraj: Çfarë komenti keni lidhur me gjendjen e letërsisë në përgjithësi në Kosovë?
E.Sahiti: Ka zëra të rinj, të talentuar dhe të guximshëm, por ka edhe shumë zhurmë dhe pak filtër kritik. Letërsia jonë ka nevojë për më shumë lexues seriozë, kritikë të ndershme dhe institucione që e trajtojnë librin si vlerë, jo si dekor.
F.Bajraj: Planet e juaja që do t’i realizoni së shpejti?
E.Sahiti: Jam duke punuar në projekte letrare që synojnë thellim tematik dhe pjekuri artistike. Një fokus i veçantë është përmbledhja dhe përpunimi i krijimtarisë sime poetike për botim.
F.Bajraj: Si e shihni Kosovën pas 10 vitesh në aspektin e letërsisë?
E.Sahiti: Shpresoj që Kosovën ta shoh më të strukturuar, më të përkthyer dhe më të pranishme jashtë kufijve. Nëse investohet në kulturë dhe arsim, letërsia e Kosovës ka potencial të jetë zë i rëndësishëm në rajon dhe më gjerë.
