Intervistë me poetin: Amir Veliu
Intervistoi: Fatijona Bajraj
F.Bajraj: Na flisni pak për fillet e karrierës suaj, kur keni filluar të merreni pikërisht me letërsi? Pse bash poezia?
A.Veli: Unë letërsinë s’e kam nisë veç nga dëshira, por edhe nga nevoja për me shkru. Kur njeriu nuk ka armë në dorë, fjala i bëhet armë. Fillova i ri, se m’duhej me thanë diçka që s’kishte zë. Pse poezia? Se poezia është britma ma e shpejtë e shpirtit. Ajo nuk pyet shumë, veç shpërthen.
F.Bajraj: A mendoni që e keni arritur kulmin e karrierës suaj?
A.Veli: Mendoj që: Kur njeriu thotë “E arrita kulmin”, aty mbaron. E unë nuk besoj kurrë që kam mbaru. Gjithmonë ka mbetë diçka për me punu e për me thanë.
F.Bajraj: A kujtoni ndonjë kohë kur mendoni se keni dështuar në këtë fushë?
A.Veli: Po, shumë herë. Edhe kur kam shkru, edhe kur kam hesht. Dështimi s’është turp; Turp është mos me provu. Letërsia nuk i zgjidh t’ gjitha problemet.
Disa herë kam ndje se fjala ka qenë e vogël n’ krahasim me ato çka kam dasht me thanë.
F.Bajraj: Sa e keni pas të vështirë dhe sfiduese të jeni këtu ku jeni sot?
A.Veli: Unë kam ecë edhe nëpër shtigje me shkurre, jo veç në rrugë të asfaltume. Jeta ime ka pas edhe sfida e peripeci. Por, pikërisht ato më kanë kalit në fjalën time. Kush s’ka vështirësi, s’ka as lehtësim për të.
F.Bajraj: Me çka merreni jashtë kësaj, keni ndonjë profesion tjetër?
A.Veli: Parimi im kryesor është me qenë i mirë e i drejtë. Letërsia, studimet në ekonomi dhe gjërat e tjera janë krejt degë të një trungu.
F.Bajraj: A do të ju shohim mbase në një të ardhme të afërt në ndonjë fushë krejtësisht tjetër?
A.Veli: Unë nuk e kam ndërru zanatin asnjëherë. Veç formën e fjalës. Edhe po që s’do isha i ri sot, prapë te fjala a poezia do më gjeje.
F.Bajraj: Çfarë komenti keni lidhur me gjendjen e letërsisë në përgjithësi në Kosovë?
A.Veli: Ka talent, ka shpirt, por mungon sakrifica. Letërsia nuk është “vetëm me botu”. Është me jetu. Me djegë diçka prej vetes për me ndezë dritë te tjetri. Sot ka shumë zëra, por pak britma të vërteta.
F.Bajraj: Planet e juaja që do t’i realizoni së shpejti?
A.Veli: Plani im nuk kish me ndryshu: me i përkrah idetë e reja. Me e lan ujin me rrjedhë Po, veç pa ia mbajt unë rrjedhës drejtimin Jo.
Vendi ynë ka nevojë për krijues që s’e shesin shpirtin për pak grosh.
F.Bajraj: Si e shihni Kosovën pas 10 vitesh në fushën e letërsisë?
A.Veli: Nëse rinia kapet për dije, guxim e ideale për Kosovën, Kosova pas 10 vjetësh ka me pas letërsi që s’ka me pas nevojë me kërku prej askujt vlerësim. Por nëse kapemi pas interesave personale e jo atyre kombëtare, atëherë kemi me pas fjalë pa peshë. “Kosova që unë dua është ajo që shkruan me shpirt, jo vetëm me bojë.”
