Intervistë me autoren: Rozafa Shpuza
Intervistoi: Fatijona Bajraj
F.Bajraj: Na flisni pak për fillet e karrierës suaj. Kur keni fillue me u marrë me letërsi? Pse bash poezia?
R.Shpuza: Letërsia ka kenë gjithmonë pjesë e imja, jo si zgjedhje e mendueme, por si diçka e natyrshme. E kam ndje letërsinë qysh herët, përmes ninullave, përrallave e ma vonë librave që më shoqnuen rrugës. Poezia më ka ardhë si nji nevojë e brendshme, si mënyrë me e shprehë botën teme të brendshme pa kufizime e pa rregulla të ngurta.
F.Bajraj: A mendoni që e keni arrit kulmin e karrierës suaj?
R.Shpuza: Aspak. Nuk besoj se ka nji “kulm” për artin. Letërsia asht si rrugëtimi – nuk ka pikëmbërritje të caktueme. Për mue, ma e randsishme asht me vazhdue me shkrue, me eksploru e me pasë lexues që e ndjejnë e gjejnë veten në ato që shkruej.
F.Bajraj: A kujtoni ndonjë kohë kur keni menduar se keni dështuar në këtë fushë?
R.Shpuza: Dështimi në letërsi nuk asht si ai në fusha të tjera – asht nji ndjesi që ndoshta secili krijues e përjeton kur nuk gjen frymëzim ose kur mendon se shkrimet e tij s’po mbërrijnë aty ku duhet. Por për mue, nuk ka dështim të mirëfilltë, veç ndalesa të përkohshme para se me vazhdue ma tej.
F.Bajraj: Sa e keni pasur të vështirë të arrini këtu ku jeni sot?
R.Shpuza: Nuk kam ba ndonji rrugëtim të paramenduem për me u quejt “shkrimtare”. Kam shkrue gjithmonë në mënyrë spontane, pa e mendue si karrierë. Po, sfida ka pasë – jo për me shkrue, por për me gjetë lexuesit e duhun, për me ia dalë mes zhurmës së letërsisë komerciale, për me i dhanë vendin e duhun poezisë në nji kohë ku gjithçka duket se ecën me shpejtësi marramendëse.
F.Bajraj: Me çka merreni jashtë letërsisë? Keni ndonjë profesion tjetër?
R.Shpuza: Po, letërsia nuk asht e vetmja fushë ku angazhohem. Përpos saj, kam pasë gjithmonë interes edhe për artet tjera, sidomos fotografinë, e cila shpesh lidhet ngusht me poezinë teme. Përveçse shkruaj, punoj edhe në universitetin e Shkodres, por letërsia dhe fotografia mbetet gjithmonë ato që më japin ma shumë emocion.
F.Bajraj: A do t’ju shohim në të ardhmen në ndonjë fushë krejt tjetër?
R.Shpuza: Nuk e di. Njeriu gjithmonë ndryshon, zbrazet e mbushet me përvoja të reja. Por besoj se arti, në çfarëdo forme, ka me mbetë pjesë e imja. Ndoshta nesër nuk do të shkruej poezi, por do të merrem ma shumë me fotografi, ose me diçka tjetër që më ngacmon shpirtin.
F.Bajraj: Çka mendoni për gjendjen e letërsisë sot në Shqipni?
R.Shpuza: Letërsia shqiptare sot asht në nji udhëkryq – ka shumë zëra të rinj, shumë libra që botohen, por edhe shumë rrëmujë. Jo gjithçka që botohet asht letërsi e mirëfilltë, por, fatmirësisht, ka ende autorë që shkruajnë me shpirt e krijojnë vepra të vlefshme. Mendoj se letërsia e vërtetë gjithmonë gjen rrugën e vet, pavarësisht kohës e rrethanave.
F.Bajraj: Cilat janë planet tuaja të afërta?
R.Shpuza: Kam disa projekte në mendje, mes tyne botimin e librit tem me skica letrare. Asht nji libër që ka shkrime te gati 10 vjeteve te cilat i kam perpunue e shtue edhe te reja, prandaj mezi pres me ia sjellë lexuesit. Gjithashtu, due me vazhdue me eksploru lidhjen mes poezisë e fotografisë në mënyra të reja.
F.Bajraj: Si e shihni Shqipninë pas 10 vitesh në fushën e letërsisë?
R.Shpuza: Shpresoj se letërsia shqiptare ka me e gjetë ma shumë vendin e vet, jo vetëm në Shqipni, por edhe përtej kufijve. Mendoj se nëse krijuesit ndjekin autenticitetin dhe jo modat e përkohshme, letërsia jonë ka me pasë zhvillim të mirë. Gjithçka mvaret prej atyne që shkruajnë sot e atyne që do të vijnë nesër.
